62

Salih (aleyhisselâm), kendilerini Allah'a ve O'na ibadete çağırdıktan sonra kavmi ona

dediler ki: 'Ey Salih! Sen, bundan daha

önceleri, içimizde ümit beslenen, iyiliğini umduğumuz

birisiydin. Üzerinde doğruluk ve olgunluk işaretleri vardı. Senin, yararlanacağımız bir başkan, işlerimizi danışacağımız bir yönetici olacağını umuyorduk. Bu sözleri işitince senden umudumuz kesildi. Artık sende hayır olmadığını anladık.

Şimdi, babalarımızın taptıklarına tapmaktan bizi men mi ediyorsun? Bizi atalarımızın ibadet ettiği putlardan yüz çevirmeye mi çağırıyorsun?

Doğrusu bizi davet ettiğin şeyden yani putları terkederek tevhid konusundaki çağrın karşısında

şüphe ve endişe içindeyiz.'