56

(İbrahim) dedi ki: 'Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka, marifet yolunu ve doğru yolu şaşırmışlardan başka

kim ümit keser? Buradaki soru edatı ”inkârî" dir. Buna göre mana; Rabbinin rahmeti nden sapıklardan başka hiç kimse ümit kesmez demek olur. Marifet yolunu şaşıranlar ise O'nun rahmetinin genişliğini, ilminin ve kudretinin mükemmelliğini bilmezler. Nitekim Yakûb (aleyhisselâm) bu konuda şöyle söylüyordu: ”Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allah'ın rahmetinden ümit kesmez." (Yûsuf: 87)

Bu açıklamaların ışığı altında İbrahim (aleyhisselâm)'in maksadı; kendisinin Allah'ın rahmetinden ümitsiz olmadığını en beliğ bir şekilde ifade etmektir. Yani demiş olmaktadır ki, Allah'ın rahmetinden ümitsizlik diye bir şey bende mevcut değildir. Benim bütün söylemek istediğim şu durumumun bana verilecek olan o büyük nimete uymadığını, birbiriyle çeliştiğini ifade etmektir.