39

Kendileriyle savaşılanlara, yani müşriklerin savaştığı mü'minlere,

zulme uğramış olmaları sebebiyle savaşmak için

izin verildi. Sözü edilenler, Hazret-i Peygamber’in yakın dostlarıdır. Müşrikler onlara eziyet ediyorlardı. Onlar, zaman zaman dövülmüş ve yaralanmış bir halde Hazret-i Peygamber'e gelerek uğradıkları haksızlıktan yakınıyorlardı. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ise onlara; ”Sabredin; çünkü bana henüz savaş izni verilmedi" diyordu. Bu durum, hicret edinceye kadar böyle devam etmiş, nihayet bu âyet-i kerime nazil olmuştur. Savaşla ilgili olarak ilk inen âyet budur.

Şüphesiz Allah'ın, onlara yardım etmeye elbette gücü yeter. Bu âyetle Allah, müşriklerin eziyetlerini def edip, mü'minleri ellerinden kurtardıktan sonra inananlara inkarcılara karşı yardım edip üstün kılacağını vaadetmiştir.