52

İşte sizin bu ümmetiniz, İslâm ve tevhid ümmeti

tek bir ümmettir. Temel dini esasları bir olup zamanın değişmesine karşılık değişikliğe uğramayan bir ümmet ve bir şeriattır. Her ne kadar furûatta birtakım farklılıklar varsa da bu, dinde gerçek anlamda ihtilâf sayılmaz. Nitekim özürlü ve özürsüz kadının, sorumlulukları farklıysa da, dinleri birdir.

Ben de ilâhlıkta herhangi bir ortağım olmaksızın

sizin Rabbinizim. O halde, sözüme muhalefet etmekte

Benden korkun. Âyetin muhatapları hem peygamberler ve hem de ümmetlerdir. Emir, peygamberlerle ilgili olunca, harekete geçirmek ve teşvik etmek; ümmetle ilgili olunca da, sakındırmak ve gerekli kılmak şeklinde anlaşılır.

"Tefsir-i Kebir"de şu hususa yer verilmektedir: ”Âyetin muhtevasında. Yüce Allah'ı tanıma ve O'na karşı gelmekten sakınmayla ilgili hususlarda herkesin dininin bir olduğu konusunda bir uyarı vardır."