57

Allah ve Rasûlünii incitenlere ki, Allahü teâlâ'yı gerçek anlamda incitmek mümkün değildir. Bu incitmenin anlamı şudur: ”Onlar, Allah'ın hoş lanmadığı şeyleri yaparlar, O'na iman etmeyi terkederek, emrine muhalefette bulunarak, kendi arzularına boyun eğerek, O'na evlât ve ortak nisbet ederek, Onun isimleri ve sıfatları konusunda aşırı giderek, tekrar yaratma gücünü yok sayarak ve zamana söverek O'nun hoşnut olmadığı şeyleri yaparlar."

Allah Rasûlü'ne de, ona şâir, sihirbaz, kâhin ve mecnun demekle ve Safiyye'yi nikâhlaması, hususunda ona dil uzatmakla. Uhud savaşında dişinin kırılması, mübarek yüzünün yaralanması, üzerine toprak atılması, sırtına pis şeylerin konması ve buna benzer fiili eziyetlerle incitirler.

Onlara,

Allah, dünvada ve âhirette lânet etmiş rahmetinden uzaklaştırmıştır. O kadar ki, her iki âlemde o rahmetten hemen hiçbir şey elde ede mez olmuşlardır.

Ve onlar için bununla birlikte özellikle âhirette başlarına gelecek

horlayıcı bir azap hazırlamıştır. Bu azap onların şeref ve gururu nu yok eder.

"Fethu'r-Rahmân" isimli eserde şu husus kaydedilmiştir: ”Hazret-i Peygambere sözlü ya da fiilî eziyette bulunmak, ittifakla haram kılınmıştır."

Fakihler de - Allah korusun- Müslümanlardan Allah Rasûlüne söven ki, şinin durumu hakkında farklı görüşler ileriye sürmüşlerdir: Ebu Hanife ve Şafiî şöyle demişlerdir: ”Hazret-i Peygambere sövmek, tıpkı dinden dönmek gibi küfürdür. O kişi tevbe etmezse öldürülür. İmam Malik ve Ahmed b. Hanbel ise: ”O kimsenin, tevbesi kabul edilmeyerek öldürülür. Çünkü onun öldürül mesi, küfür açısından değil, had cezası açısındandır" demişlerdir.

Hazret-i Peygamber'e söven kişinin kâfir olmasına gelince, Ebu Hanife bu konuda şöyle demiştir: ”O kişi öldürülmez. Çünkü onun, içinde bulunduğu şirk sövmekten daha vahimdir. Lâkin kişi te'dib edilir ve ona belli bir ceza ve rilir." İmam Şâfiî de: ”Onunla yapılan ahde son verilir, hakim öldürmek, köle leştirmek, karşılıksız ya da fidye karşılığında salıvermekten birini tercih eder" demiştir. İmam Malik ve Ahmed b. Hanbel ise: ”Müslüman olmazsa öldürü lür" demişlerdir. Öte yandan Hanbelî mezhebine mensup bir grup müctehid, Hazret-i Peygamber'e söven kişinin her halükârda öldürüleceği görüşünü tercih et miştir. Takıyyuddin İbnu Teymiye onlardan biridir ve şöyle demiştir: ”Doğru olan görüş budur." Allah'ın diğer peygamberlerine söven kişinin hükmii, Hazret-i Peygamber Efendimize söven kişinin hükmü gibidir.