103

Vaktaki onlar, İbrahim ve oğlu Allah'ın emrine

teslim oldular ve boyun eğdiler, yani oğlu kendisini Allah'a adadı. Ki, Katâde şöyle demiştir: ”İbrahim, oğlunu; oğlu İsmail'de kendi nefsini Hakka teslim etmişlerdir."

İbrahim oğlunu alnı üzerine yatırdı. O zaman onlar, Mina'daki kayalığın bulunduğu yerde, ya da bugün kurban kesilen mahalde bulunuyorlardı.

Rivayet edilmiştir ki, İblis, Cemretü'l-Akabe'nin yanında Hazret-i İbrahim’in önüne çıkmış; İbrahim ona yedi taş atınca kaçmıştır. Daha sonra büyük cemrede önüne çıkmış, yine ona yedi taş atınca İblis kaçmıştır. Ardından Hazret-i İbrahim, Allah'ın emri gereğince yürümüş ve oğlunu boğazlamaya azmetmiştir. Hac esnasında cemrelere (şeytan taşlama mahallerine) taş atmak, bu olaya dayanmaktadır.

Şeytan taşlamak, haccm vaciblerinden olup terkedildiği takdirde müctehid imamların ittifakıyla kurban cezası gerekir. Kulluğun adabını korumada çok hassas davranmaktan olacak ki, Hazret-i İsmail babasından, boğazlanma acısı karşısında hareket edip, bundan dolayı azar işitmesin diye ellerini ve ayaklarını sıkıca bağlamasını istedi. Daha sonra Hazret-i İbrahim, onu boğazlamaya karar verince Allah'ın emrine boyun eğerek teslim olmuş ve itaat etmiştir. Aşağıdaki beyitte ne güzel ifade edilmiştir:

Sevgilinin eliyle hana zehir sunulmuş olsaydı Onun elinden bu zehir iyi gelirdi.

Nitekim ”sevgilinin vurması iyi gelir" denilmiştir.