122

Gerçekten her ikisi de inanan kullarımızdandı. Allahü teâlâ burada, bir önceki âyette geçen ”ihsan" (iyilik etme) yolunun iman etmek olduğuna işaret etmektedir. İman, gayb mertebesi; ihsan ise müşahade mertebesidir. İnsan, beslenmesi açısından bitki; hissetmesi ve hareket etmesi açısından hayvan; şekil olarak da duvarda bulunan resim gibidir. İnsanın üstünlüğü ise konuşma, ilim, anlayış ve beşerî diğer olgunluklarladır. Bu sebeple rivayet edilen şu ifadede şöyle denmiştir: ”Ebu Bekr’in sizden üstün olması, çok oruç tuttuğu veya namaz kıldığı için değil, kalbinde bulunan bir sırdan dolayıdır." (13)

Gerçekten Hazret-i Peygamber’in vefat ettiği günkü kararlılıkla hareketi ve diğer ashab-ı kiram gibi tereddüde düşmemesi, söz konusu bu sırrm bir sonucudur. Nitekim o gün minbere çıkarak, ”Muhammed ancak bir peygamberdir. Ondan önce de nice peygamberler gelip geçti..." (Al-i İmrân: 144) âyetini okumuştur. Bu sebeple onun imanı daha kuvvetli, kararlılığı daha fazla ve sezgisi daha üstündür.