MÜNAFİKUN SURESİ

1

Münafıklar sana geldiklerinde: ’Şahitlik ederiz ki, sen şüphesiz Allah'ın peygamberisin' derler. ”Nifak", dil ile imanı açıklamak, kalpte küfrü gizlemektir. Şu halde münafık, itikadıyla küfrü gizleyen, sözüyle iman ettiğini açıklayan kişidir.

Müfredat isimli kitapta şöyle denmiştir: ”Nifak, İslâm'a bir kapıdan girip öteki kapıdan çıkmaktır. Nifak Arapça ”en-nâfikâu" kelimesinden alınmıştır. ”Nâfika", tarla faresi, tilki ve kertenkele gibi hayvanların yuvasıdır. Anılan hayvan onu gizler, başkasını gösterir. Yuvasına girdiği taraftan ona varılınca, gizlediği yuvaya başıyla vurur ve oradan çıkar."

"Nefak" kelimesi, tünel anlamındadır. Münafıklar, sözlerini bir takım edatlarla güçlendirerek söylerler. Bundan gayeleri, şehâdetlerinin samimi, itikatlarının halis, rağbet ve iştiyaklarının tam olduğunu bildirmektir.

"Şehâdet", kalp veya kafa gözünün şahitliğiyle hasıl olmuş ilimden kaynaklanan bir sözdür.

Allah da bilir ki, sen kesinlikle O’nun peygamberisin. Hiç şüphesiz Allah, münafıkların yalancı olduklarına şahitlik eder. Burada birinci cümle, münafıkların sözleri gerçeğe uygun olduğu için, söyledikleri sözün muhtevasını tasdik ediyor. Aynı zamanda: ”Hiç şüphesiz Allah, münafıkların yalancı olduklarına şahitlik eder" cümlesinin, münafıkların söyledikleri sözün, yalan olduğunu vehmettirmesini de bu cümle gidermiştir. Cenab-ı Hakkin bu sözü, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)i yüceltiyor.

Ebui-Leys dedi ki: ”Münafıkların şahitliği olmaksızın Allah bilir ki, hiç şüphesiz sen O'nun peygamberisin" mânâsı ifade ediliyor. Nitekim Allahü teâlâ  şöyle buyuruyor: ”...Şahit olarak Allah yeter. Muhammed Allah'ın Rasûlüdür..." (Fetih: 28-29)

Âyette zamir yerine, ismin getirilmesi münafıkları kınamak ve hükmün sebebini bildirmek içindir. Mânâ şöyle olur: Sözlerinin, itikattan ve gönül huzurundan kaynaklandığına dair iddia ve sözlerinde yalancı olduklarına Allah şahitlik eder. Çünkü şahitlik, sözün kalbteki inanca uygun olduğu haber için kullanılır.