37

İnsan, akıtılan meniden bir nutfe (sperm) değil miydi? Bu âyet, öldükten sonra dirilmenin sıhhatine ikinci bir delil getirmedir. Soru, azarlama, kınama anlamındadır. Mânâ şudur: ”İnsan, rahme dökülen, değersiz, tiksinti veren, azıcık bir su değil miydi? Allahü teâlâ  bu sözleriyle önce insanın değersizliğine sonra da kendi kudretinin kemaline dikkat çekmiştir. Çünkü böyle basit bir şeyi, düzgün, organları tanı bir insan haline getirmiştir.

Bilginlerden birisi âyetteki ”akıtdan" kelimesinin faydasını şöyle açıklamaktadır: ”Bu, insanın halini hakarete işarettir. Sanki şöyle denilmiştir: O, necasetin çıktığı yere akan meniden yaratılmıştır. Böyle birisinin, emrettiği ve nehyettiği şeylerde Allah'a karşı gelmesi nasıl yakışır?"