17O Ebû Cehil hemen gidip kendine yardım etmeleri için meclisini, meclisinde bulunan kişileri çağırsın. Buradaki meclisten maksat, insanların biraraya gelip toplandıkları yerdir. Ayelte"meclisi" ifadesi kullanılmış ancak bunun başında ”muzâf" (mecliste bulunanlar) takdir olunmuştur. Çünkü meclisin bizatihi kendisi yani toplanılan yer çağmlmaz. Sonra herhangi bir yere insanlar toplanmadıkça ”nâdî" (meclis) denmez. Ebû Cehil. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) namaz kılarken yanına gelir. Ona: ”Bu hareketi yapmanı yasaklamamış mıydım?" deyince Rasûlüllah ona sert çıkışır. Ebû Cehil: ”Beni tehdit mi ediyorsun? Ben şu gördüğün vadide meclisi en kalabalık kişiyim," deyince şimdi gelecek olan on sekizinci âyet-i kerime nazil olur: |
﴾ 17 ﴿