23

«Ey iman edenler, babalarınızı, kardeşlerinizi eğor küfrü sevip, onu imana tercih ediyorlarsa dost edinmeyin. İçinizden kim onları dost edinirse, doğrusu kendine yazık etmiş olur.»

Bu âyet-i celîlenin nüzul sebebi şudur: Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) mü’minlere Mekke'den Medine'ye hicret emrini bildirince, onlar iman etmeyen babalarına' analarına, kardeşlerine, eşlerine, çocuklarına, hısım ve akrabalarına haber verirler. Îman etmeyenler, mü'minlerin hicret etmesine karşı çıkarlar. «Bizi kime bırakıp gideceksiniz?, Siz giderseniz bizim halimiz ne olacaktır?» diye dert yanmaya başlarlar ve onların Mekke'den ayrılmamaları için her tarafa başvururlar. Durumlarına acıyan mü’minlerden bazıları, hicreti terk eder, Peygamber'in emrine muhalefette bulunurlar. Allahü teâlâ mezkûr âyeti inzal ederek, onlar hakkında şöyle buyurur: «Ey iman edenler, babalarınızı, kardeşlerinizi eğer küfrü sevip, onu imana tercih ediyorlarsa dost edinmeyin, içinizden kim onları dost edinirse, doğrusu kendine yazık etmiş olur.» Âyet-i celilede ifâde edildiği gibi, yakınlık derecesi ne olursa olsun mü’minin iman etmeyenlerle dostluk kurması yasaklanmıştır. Hatta İslâm ülkelerine hicret etme imkânı olanların, gayr-i muslimlerin içinde oturmalarına da müsaade yoktur. Eğer gayr-i muslimlerin içinde oturmayı tercih ederlerse o zaman bunlarla olan bütün irtibatın kesilmesi de emredilmiştir.