49

«Onlardan: "Bana izin ver, beni fitneye düşürme" diyen vardır. Bilin ki onlar zaten "fitneye düşmüşlerdi. Cehennem, kafirleri şüphesiz kuşatacaklar.»

Bu âyet-i celilenin nüzul sebebi şudur: Ced ibn Kays münafıklardan biri idi. Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) onu savaşa gitmeye ikna etmişti. Fakat o kavminin arasında ahlâksızlığı ile tanınmıştı ve kadınlara karşı da büyük bir zaafı vardı. Bunu bahane ederek Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)"e -Ey Allah'ın Resulü, kavmim benim kadınlara karşı ne kadar düşkün olduğumu bilir. Eğer savaşa gidersem tahammül edemeyip. Benî Asfar kızlarıyla zina edebilirim. Beni savaşa götürerek şehvet fitnesine düşürme» der.

Beni Asfar Habeşistanlı biri idi. Daha sonra Rum diyarına geçerek bir kasabanın meliki olur ve beyaz bir kadınla evlenir. Bu izdivaçtan birkaç kızı olur. Kendisinin siyah, hanımının beyaz oluşu kızlarında ayrı bir güzellik meydana getirir. Onların güzelliği etrafa yayılır ve görenleri, büyüler. Kays da bunları bahane ederek -Ben onları gördüğüm zaman dayanamam, elimi harama sürerim, bana izin ver de savaşa gitmeyeyim, evimde oturayım der. O zaman bu âyet nazil olarak şöyle buyurulun «Ya Muhammed, onlardan: "Bana izin ver, beni fitneye düşürme" diyen vardır. Bilin ki, onlar zaten fitneye düşmüşlerdi. Cehennem, kâfirleri şüphesiz kuşatacaktır.» Münafıklar kendileri fitneye düştükleri gibi, başkalarını da fitneye düşürmüşlerdir.