14

«"Andolsun ki, biz kuvvetli bir topluluk olduğumuz halde kurt onu yerse biz hüsrana uğrayanlardan oluruz" derler.»

Yakub (aleyhisselâm), oğullarının niyetini bildiği için Yûsuf'u onlara emanet edip kıra göndermek istemez ve şöyle der: «Ey oğullarım, onu kıra götürmeniz beni endişeye düşürür, siz farkına varmadan onu kurdun yemesinden korkarım.» O âna kadar Yakub (aleyhisselâm)'un oğulları kurdun insan yediğini bilmiyorlardı. Babalarının bu sözünden kurdun insan yediğini öğrenmiş oldular. Yakub (aleyhisselâm;)'un böyle söylemesinin sebebi, rüyasında bir bölük kurdun Yûsuf'a saldırdığını görür, içlerinden biri onları Yûsuf'a saldırmaktan alıkoyar. Bu rüyadan sonra Yûsuf'un başına bir şey gelmesinden korkar, bunun için de Yûsuf'u kimseye emanet edemez. Bundan dolayı «Kurdun onu yemesinden korkuyorum.» der. Fakat oğulları yine ısrar ederler, onu koruyacaklarına and içerler, kuvvetli olduklarını söylerler, mutlaka kendileriyle kıra göndermesini isterler. Yakub (aleyhisselâm) oğullarını kıramaz, Yûsuf'u onlarla beraber gönderir ve iyi muhafaza etmelerini, yanlarından hiç ayırmamalarını tembihler. Onlar da aynısını yapacaklarına söz verirler.