45

«Babacığım, doğrusu sana Rahman katından bir azabın gelmesinden korkuyorum. Böylece şeytanın dostu olarak kalırsın.»

Bu âyet-i celilelerde İbrahim (aleyhisselâm) 'in babası ile arasında geçen hususlar anlatılmaktadır. O, Allah'ın halilidir, sıdkı bütün bir peygamberdir. Yüce Allah, İbrahim (aleyhisselâm)'e «halilim» demiştir. Babası putperesttir, asıl ismi «Tarih» tir, fakat Azer olarak ma'ruftur. O, ilk önce babasını imana davet eder. Allahü teâlâ onun hakkında sevgili Peygamberine şöyle buyurmuştur: «Ya Muhammed, kitapta İbrahim'e dair anlattıklarımızı hatırla. Şüphesiz o dosdoğru bir peygamberdir.» İbrahim (aleyhisselâm) babasını imana davet ederek, ona şöyle der: «Babacığım, işitmeyen, görmeyen ve sana bir faydası olmayan şeylere niçin tapıyorsun? Babacığım, doğrusu sana verilmeyen bir ilim bana verildi. Bana tâbi ol ve dinimi kabul et, seni doğru bir yola çıkarayım. Babacığım, şeytana tapma. Çünkü şeytan Rahmân'a baş kaldırmıştır. Eğer şeytana taparsan doğrusu sana Rahman katından bir azabın gelmesinden korkarım. Böylece şeytanın dostu olur, ebedî bir azaba uğrarsın. Babası, İbrahim (aleyhisselâm)'den bu sözleri duyunca ona şöyle cevap verir.