75

«Ve onu rahmetimize aldık. Doğrusu o sâlih kimselerdendi.»

Âlemlerin Rabbi olan Yüce Allah her kavme bir peygamber göndermiştir. İnsanların ibret almaları için bunlardan bir kısmının kıssalarını, başlarına gelen musibetleri Kur'ân-ı Kerim'de zikretmiştir. Bir kısmını ise zikretmemiştir. Hâlik-ı Mutlak, Lût (aleyhisselâm) hakkında şöyle buyuruyor: «Lût'a da hüküm ve hikmet verdik. Onu, halkı çirkin işler yapmakta devam eden o memleketten kurtardık. Doğrusu onlar yoldan çıkmış kötü bir kavim idiler.» Lût (aleyhisselâm)'un kavmi livatacılık yapıyorlardı. Bu çirkin fiil aralarında o kadar yayılmıştı ki, erkekler birbirleriyle tatmin oluyorlar, adetâ eşlerinden uzaklaşıyorlardı. Peygamberlerinin davetine asla kulak vermiyorlar, gün geçtikçe çirkin fiillerini daha da artırıyorlar, peygamberleriyle alay ediyorlardı. Lût (aleyhisselâm), kendisine yapılan bunca hakaretlere boyun eğerek yine onları imana davet edip bu çirkin işten alıkoymaya çalışmıştır. İçlerinden pek azı kendisine iman etmiştir. Allahü teâlâ da iman etmeyenleri, küfür ve çirkin fiillerinden dolayı yere batırarak cezalarını vermiştir. İçlerinden ancak iman edenlerle, Lût (aleyhisselâm)'un iki kızı ve kendisi kurtulmuştur. Yüce Halik bunu şöyle beyan ediyor: «Ve onu, rahmetimize aldık. Doğrusu o, sâlih kimselerdendi.» Fakat hanımı helak olanlar arasındadır. Çünkü o, onlardandı. Âyette de ifade edildiği gibi, Allahü teâlâ her zaman zalimlerden intikamını alır. Bundan sonraki âyetlerde Nûh (aleyhisselâm)'un kıssasından bahsediliyor.