69

«Biz ona şiir öğretmedik. Bu ona yaraşmaz da. Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dan başka değildir.»

Kâfirler, Kur'ân-ı Kerîm'e şiir, Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)'e de şair demişlerdir. Allahü teâlâ bu âyeti inzal ederek onların iddialarını reddetmiş ve şöyle buyurmuştur: «Biz ona şiir öğretmedik. Bu ona yaraşmaz da. Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dan başkası değildir. Muhammed, bizim felçimizdir. Okuduğu hakkı bâtıldan, helâli haramdan ayırdeden ve insanları hidâyete götüren Kur'an'dır.» Kur'an'a şiir diyenler, bunun bir benzerini getirsinler. Bugüne kadar bir benzerini getiremediler, bugünden sonra da getiremeyeceklerdir. Rivayete göre Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) hiçbir zaman şiir söylememiştir. Fakat bazı sözleri tertip itibariyle şiire benzemektedir. Meselâ: «Ben peygamberim, asla yalanım yoktur. Ben, Abdülmuttalib'in oğlu Abdullah'ın oğluyum.» Yine bir gün mübarek ayaklan taşa dokunur, parmağı kanamaya başlar, o zaman da şöyle der :

Ancak bunlar şiir değil, sadece şiire benzerler. İmam-ı Katade (radıyallahü anh) şöyle rivayet eder: Âişe validemizden Peygamberimizin şiir söyleyip söylemediğini sordum. Şöyle cevap verdi: «Resûlüllah hiç şiir söylemedi, ancak bazan kardeşim Beni Kays'ın şiirlerini okurdu. Onları da tertip üzere okumazdı. Ebû Bekir 'Ey Allah'ın Resulü, bu beyt böyle değildir' dediği zaman 'ben şair değilim, bana lâyık da değildir' derdi» demiştir. Bu ifadeden şiir söylemenin tamamen yasak olduğu da anlaşılmamalıdır. İçinde şeriata aykırı ve şehveti körükleyecek sözler bulunursa o gibi şiirleri söylemek ve okumak haramdır.. Şayet insana öğüt veren ve İslâm'a sevkeden şiirler olursa, onları söylemek ve okumak mahzurlu değil aksine faydalıdır. Çünkü o gibi şiirlerde ders alınması gereken sözler vardır. Aklı olanların bunlardan ibret alarak, hangi şiirin günah, hangisinin günah olmadığına hükmetmelidir.