70

«Diri olan kimseyi uyarsın ve verilen söz de kâfirlerin aleyhine çıksın.»

Hâlik-ı Mutlak, Kur'ân-ı Kerim'i, akl-ı selim sahiplerini uyarmak, imanı küfrü, hayrı şerri, iyiyi kötüyü, helâli haramı bildirmek ve kâfirler hakkındaki vaadinin hak olduğunu belirtmek için, sevgili Peygamberine indirmiştir, Allahü teâlâ yemin edip «peygamberlerime iman etmeyenlerle cehennemi doldururum» buyurmuştur.

Ayetteki (......) kelimesinden maksat, canlı demektir. Fakat burada bahsededilen ruh taşıyan canlı demek değildir. Şayet öyle olsaydı kâfirler de, hayvanlar da ruh taşıyan canlılardandır, onların da bu Kuruba girmesi gerekirdi. Bundan maksat kalbleri diri olanlardır. İşte onlar Kur'an'ın nasihatini ve öğütlerini dinlerler, imanı kalblerine yerleştirirler, Allah'tan başkasına asla tapmazlar: Bu bakımd; Allahü teâlâ kâfirleri ölüye benzetmiştir. Çünkü onlar hakkı iş mezler, görmezler, söylemezler ve kalblerinde de hiçbir dirilik alameti yoktur ki, onunla hak bildiklerini kabul etsinler. Onlar tıp ölüler gibidirler, ölü ise işitmez, görmez, söylemez, düşünmez, hiç bir hareket göstermez. Aklı olanların bundan ibret alması gerek ilâhî daveti ancak diri kalbler duyarlar.