44

«Eline bir demet sap al da onunla vur. Yemininde durmazlık etme, dedik. Doğrusu biz onu sabırlı bulduk. O ne iyi kuldu. Daima Allah'a dönendi.»

Eyyûb (aleyhisselâm)'un aşın rahatsızlığı devam ederken bir gün hanımı bir yere gitmiş, orada fazlaca kalmış. Fakat Eyyûb (aleyhisselâm) ihtiyacından dolayı onun bir an evvel gelmesini istemiş, hanımının gelmesi gecikince, canı sıkılmış, ona yüz sopa vuracağına dair yemin etmiş. Sıhhatine kavuştuktan sonra, bu yeminini yerine getirmek için Rabbine niyaz eder. Allahü teâlâ, onun dua ve niyazını kabul edip şöyle buyurur: «Eline bir demet sap al da onunla vur.» Bunun üzerine Eyyûb (aleyhisselâm) eline yüz tane kuru ot sapı alır onları bir demet yapar, hanımına bir defa vufur. Böylece yemini yerine gelmiş olur. Eyyûb (aleyhisselâm) ne iyi bir kuldu. O, her halinde Rabbins hamd ve zikretmekle, Allah'ın medhine ve nimetlerine mazhar olmuştur. Mü’minler de bundan ibret alıp her hallerine hamd edip, Allah'ı zikretmelidirler, işte o zaman Eyyûb (aleyhisselâm) gibi, hem medhe, hem de nimete lâyık olurlar.