13

"kaba-haşin, bütün bunlardan başka da kulağı kesik (damgalı soysuz) olan her kişiyi tanıma (onlara boyun eğme)!"

Cumhura göre bu âyet-i kerîme "Velîd ibn Muğire" hakkında gelmiştir. Rasûlünü haklı çıkardı. Yâ Muhammed! Her şeye andiçene itaat etme, özellikle Velîd'e. O Allah'ın dînini yalanladığı nalda yalan yere andiçer. Alçaktır, yüzsüzdür. Bir şeyin iyisini-kötüsünü ayıran görüşü yoktur. O iftiracı, lânetci ve lâf getiren ve götüren biridir. Halk içinde "nemmâmcılıkla" tanınmıştır. Ayrıca, hayırların kaynağı İslâmdan menedendir. Malını hayır yerlere vermede çok cimridir. Kendini bütün bu güzelliklerden uzaklaştırdığı için de "aşırı zalim"dir. Çok günahkâr ve fâcirin iri-yarı bir gövdesi vardır. Ama bâtını (kalbi) haraptır. Haşîn ve kaba davranışlıdır.

Bütün bunlara ek olarak ta "soysuz"dur. Rivayete göre Velîd b. Muğîre bu âyetler gelince doğru anasının yanına varıyor, şöyle sertçe konuşuyor: "Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem) beni on kötü sıfatla teşhîr etti. Bunların dokuzunun kendimde olduğunu anladım. Fakat (zenîm-piç, haramzade) olduğumu anlayamadım. Doğru söyle. Yoksa bu kılıçla seni öldürürüm, dedi. Anası: (Oğlum, baban zengin biriydi. Ama cinsî gücü yoktu. Malı başkasına kalmasın diye bir çobanla yattım. Sen onun oğlusun) dedi. Abdullah b. Abbas (radıyallahü anh): "Yüce Allah'ın bu adamdaki ayıplan teşhîr ettiği kadar hiçbir kimseyi vasıflandırdığını bilmiyoruz," dedi. Hükmü geneldir. Bu özellikler kimde varsa onun hâli de aynıdır...

Şehr ibn Havşeb (radıyallahü anh), Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)'in şöyle buyurduğunu rivayet etmektedir. Şöyle ki:

(Cennete; haksız, arsız, kaba, haşîn davranışlı ve soysuz kişi gire- Geniş açıklaması şöyle: (Cevvâz): Mal toplayan ve fakat bu malda hakkı olanlara vermeyen kişidir. (Ca'zariyyü): Arsız olan, kimseye şefkati olmayandır. (Utull): şişman, yiyici, fakat halka zâlim olan (zenîm): soysuz. Gayrimeşrû olan çocuk demek.