58

Güzel bir ülke, rabbinin izniyle mahsulünü verir. Kötü olan bir ülke ise ancak kavruk bir mahsul çıkarır. İşte şükredecek bir kavim için âyetleri böyle açıklarız.

Toprağı güzel, suyu tatlı olan bir ülke, Allah ona yağmuru gönderdiğinde, Allah'ın iradesiyle, vaktinde güzel mahsuller çıkarır. Toprağı kötü, suyu tuzlu olan bir ülke ise, bitkisini zor bir şekilde bitirir. Ve bitkisi iyi olmaz. İşte biz, Âyetlerimizi ve delillerimizi, Allah'ın verdiği nimetlere karşı şükreden bir topluluk için peş peşe açıklar ve örnekler veririz.

Abdullah b. Abbas, Mücahid, Katade ve Süddi bu âyet-i kerime'nin, Mü’min ve kâfirlerin hallerini belirten bir misal olduğunu söylemişlerdir.

Mü’min kul, kendisi güzel oiduğu gibi ameli de güzeldir. Tıpkı güzel bir ülkenin mahsullerinin güzel olması gibidir. Kâifir ise, kendisi de pistir, ameli de kötüdür. Tıpkı çorak araziye benzer. O araziden güzel ve bol mahsul elde edilemez.

Bu hususta, Ebû Mûsa el-Eş'ari, Resûlullahın şöyle buyurduğunu Rivâyet etmektedir:

"Allah'ın, benimle gönderdiği hidâyet ve ilim, yeryüzüne yağan bol yağmura benzer. Üzerine yağmur yağan yerin bir kısmı has topraktır. Suyu emer ağaçları ve birçok bitkileri bitirir. Bir kısmı ise çorak topraktır. Suyu alır ve içinde tutar. Böylece Allah onunla insanları faydalandırır. Ondan içerler, hayvanlarına içirirler ve ekinlerini sularlar. Yağmurun yağdığı topraklan bir kısmı ise, su tutmayan ve bitki bitirmeyen yayvan bir topraktır.

Allah'ın dinini anlayan ve Allah'ın, benimle göndermiş olduğu söylerden faydalanarak onları öğrenen ve öğreten insan, bu toprakların (birincisine) benzer.

Allah'ın dinine aldınş etmeyen ve Allah'ın, benimle göndermiş olduğu hidâyetini kabul etmeyen kimse ise bu toprakların (Üçüncüsüne) benzer. (Ne kendisi faydalanır ne de başkalarına faydası olur) Buhari, K. el-llim, bab: 20 / Müslim, K. el- Fadail bab: 15 HN: 2282