42

Kullarımın üzerinde hiçbir nüfuzun yoktur. Ancak sana uyan azgınlar hariç."

Taberi bu âyet-i kerime’yi şu şekilde izah etmiştir: "Ey İblis, şüphesiz ki senin, kullarımı saptırırken bu yaptığını haklı gösterecek hiçbir delilin yoktur. Ancak kendi heva ve heveslerine uyaraka azıp sana tabi olanlar müstesnadır.

Taberi bu âyet-i kerime’nin izahında şunları da anlatmaktadır: "Bir mü’min, Şeytanın şerrinden, Allah’a sığınarak kurtulabilir. Zira Allahü teâlâ, izah edilen bu âyet-i kerime’de ve: "Eğer Şeytan tarafından sana bir vesvese gelirse Allah’a sığın. Şüphesiz ki Allah, herşeyi çok iyi işiten ve çok iyi bilendir. A'raf Sûresi, âyet: 200 âyetinde, Şeytandan bir vesvese geldiğinde, kendisine sığınılmasını emretmektedir.

Şeytanın insana galip gelmesi ise, insanın öfkeli bulunduğu an ve heva ve hevesine kapıldığı zamandır.