55

İsmail, ümmetine namaz kılmayı ve zekât vermeyi emrederdi. O, rabbinin rızasını kazanmış bir kuldu.

Allahü teâlâ bu âyetlerde de, Hazret-i İbrahim'in oğlu İsmail'in kıssasının insanlara anlatılmasını emrediyor. Ve onun, vaadinde duran ve kendisine kitap verilmiş bir Peygamber olduğunu beyan ediyor. Hazret-i İsmail'in, aile fertlerine namaz kılmalarını, zekât vermelerini emrettiğini ve Allah katında kendisinden razı olunan bir kul olduğunu beyan ediyor.

Allahü teâlâ Hazret-i İsmail'i "Vaadine sadık" olarak övüyor. Kişinin verdiği söze sadakat göstermesi, îmanında samimi olduğunu gösteren ölçüleden biridir. Nitekim Peyamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) bir Hadis-i Şerifinde:

"Münafikin alâmeti üçtür. Konuştuğunda yalan söyler, vaadettiğinde dinden döner, kendisine bir şey emanet edildiğinde emanetine hıyanet eder" buyurmuştur Buhari, K. el-İman, bab: 24 / Müslim, el-İman, bab: 107, Hadis No: 59

Yine Allahü teâlâ, Hazret-i İsmail'i, aile fertlerine namaz kılmayı ve zekât vermeyi emretmekle övüyor. Bu da kişinin, aynı zamanda aile fertlerinden de sorumlu olduğunu ifade etmektedir. Nitekim bu hususta diğer âyetlerde de şöyle buyurulmaktadır: "Ey iman edenler, yakıtı insanlar ve taşlar olan cehennem ateşinden kendinizi ve ailenizi koruyun. Ateşin başında sert ve şiddetli, Allah emrine karşı gelmeyen, verilen emirleri olduğu gibi yerin getiren Melekler vardır. Tahrim Sûresi, âyet

"Ailene namazı emret Sen de namaz kılmakta sabret. Biz senden rızık istemiyoruz. Sana rızık veren biziz. Güzel akıbet takva sahiplerinindir.

Peygamber efendimiz de'bir Hadis-i Şerifinde şöyle buyuruyor: Tâhâ Sûresi, âyet: 132

"Hepiniz çobansınız ve hepiniz güttüklerinizden sorumlusunuz. Halife bir çobandır, güttüklerinden sorumludur. Erkek ailenin çobanıdır, güttüklerinden sorumludur. Kadın kocasının, evinin çobanıdır, güttüklerinden sorumludur. Hizmetçi efendisinin malının çobanıdır ve güttüklerinden sorumludur. Evet, hepiniz çobansınız ve güttüklerinizden sorumlusunuz. Buhari, K.el-Cum.a, bab: 11/Müslim K. el-tmara, bab: 20, Hadis No: 1829