92

Oysa rahman olan Allah'ın, çocuk edinmesi asla şanına yakışmaz.

Allahü teâlâ bu surede, Hz İsa'yı nasıl babasız olarak yarattığını ve Hazret-i İsa'nın, kendisinin kulu olduğunu beyan ettikten sonra bu âyetlerde, kendisine çocuk isnad edenlerin nasıl büyük bir iftira içinde bulunduklarını, bu çeşit iftiralara gökler ve yer gibi cansız varlıkların bile tahammül edemeyeceğini beyan ediyor, insanoğlunun ne kadar haddini aştığını açıklıyor.

Taberi, bu âyet-i kerimeleri izah ederken şöyle diyor: "Gökler, yeryüzü, dağlar ve bütün yaratıklar Allah'a ortak koşmaktan şiddetle kaçınırlar. Ancak cinler ve insanlar hariç. Bunların bu cür'et ve şımarıklığı karşısında gökler ve yer neredeyse çatlayacak duruma gelirler.

Bu hususta Peygamber efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) bir Hadis-i Şerifi'nde şöyle buyuruyor:

"İşittiği kötü söz karşısında Allah'tan daha fazla sabreden hiçbir kimse yoktur. Ona ortak koşarlar ve onun çocuğu olduğunu söylerler. Buna rağmen Allah, böyle diyenleri rızıklandınr, afiyet verir ve çeşitli nimetler ihsan eder. Müslim, K. el-Münâfıkîn, bab: 49-50 Hadis No: 2804 /Buhari K. el-Edeb, bab: 71 K. et-Tevhid, bab: 3