15

Kendisini arındıran, rabbinin ismini anıp namaz kılan mutlaka kurtuluşa ermiştir.

"Kendisini arındıran" diye tercüme edilen (......) âyeti müfessirler tarafından çeşitli şekillerde izah edilmiştir.

Abdullah b. Abbas, bu âyeti: "Allah’a ortak koşmaktan arınan kurtuluşa ermiştir." şeklinde, İkrime: "Lailahe İllallah" diyen kurtuluşa ermiştir." şeklinde, Hasan-ı Basri: "Ameli arınmış olan kurtuluşa ermiştir." şeklinde izah etmişlerdir.

Ebû el-Ahves ve Katade ise bu âyet-i kerime’yi: "Malının zekatını veren kurtuluşa emiştir." şeklinde izah etmişler Ebul Âliye de "Fıtır sadakasını veren kurtuluşa ermiştir." şeklinde izah etmiştir.

Taberi, "İnkâr ve isyandan arınan, Allah'ın emrettiklerini tutup yasaklarından kaçınan kimse isteklerine kavuşmuş ve başarıya ulaşmıştır." şeklinde izah etmiştir.

"Rabbinin ismini anıp namaz kılan kurtuluşa ermiştir." diye tercüme edilen âyet-i kerimesi de müfessirler tarafından çeşitli şekillerde izah edilmiştir.

Abdullah b. Abbas'a göre, rabbinin ismini anmaktan maksat, Allah’ı birlemektir. Diğer müfessirlere göre ise "Allah’ı anmak ve ona yalvarmaktır." Taberi, âyetin her iki görüşü de kapsar mahiyette olduğunu söylemiştir."

"Namaz kılan" ifadesi, Abdullah b. Abbas tarafından "Beş vakit namaz kılan" şeklinde, diğer bazı müfessirler tarafından "Ramazan bayramı namazı kılan" şeklinde, başka bir gurup müfessir tarafından da: "Allah’a yalvaran ve dua eden" şeklinde izah edilmiştir. Taberi ise bu ifadeden maksadın, "Namazları kılan, namazlarda Allah’a hamdeden, onu ululayan ve ona dua eden" şeklinde izah etmiştir.